Hakkımda

Ben kim miyim?

Canım Aliye, Ruhum Filiz kitabının 28 Şubat 1935 tarihli mektubundayım, ilk cümlesinde nefesimi hissedebilirsin; onuncu cümlesinde uğruna şiirler yazabileceğim bir öz gizli. Değirmen’in satırlarında bulabilirsin beni, yüz yirmi birinci sayfa, beşinci paragraf, ilk ve tek cümle. Denemeler kitabının seksen ikinci sayfasını aç, Terentius’un cümlesiyle yaşamımı özetleyebilirim: bütün umudum kendimde.
Kimse kendi içine inmeye çalışmaz, diyor Persius. Bense kendi içimde yuvarlanıp gidiyorum. Lucianus der ki, ruh başıboş kalınca türlü hayaller kurar. Elimi zihnime daldırdığımda hayallerimin izleri bulaşıyor parmaklarıma, bu durumda başıboş bir ruha sahibim.

Nereye mi aitim?

Alexander Supertramp ile birlikte arayışta olanların, mutluluğu yolda bulanların yanındayım. William Wallace ile özgür ruhların, özgürlüğün yanındayım. Özgürlüğe aitim, yaşama olduğu kadar da ölüme, nefes almaya aitim. Tren yollarına, raylara aitim. Rayların üstündeki gün batımlarına, gün doğumlarına aitim. Bir gece yarısı kavuşmaya aitim. Bir sabah ayrılığa. Trenlere inanıyorum. Çocuklara aitim, dünyanın güzel olduğuna olan inancıma. Asık suratlara aitim, karşıdan karşıya geçerken yol vermeyen insancıklara, dünyanın hep kötü bir yer olduğuna, sevgisizliğe olan inancıma. Kafamın yeryüzünde binilecek tren, binilecek vapur, görülecek şehir tükendiğinde doğan canlılığıma, okumaya aitim. Görmeye aitim. İnanmaya aitim. Sevgiye, iyiliğe, bir çocuğun o saf güzelliğine, paklığına aitim. Dünyaya değil, dünyama aitim.

“Yaşanacak bir yaşam vardır. Binilecek bisikletler vardır. Yürünecek yaya kaldırımları ve tadına varılacak güneş batışları vardır.”

-Yaşamın Ucuna Yolculuk

Twitter      Instagram